O LIBRO
A criada dos Alfallipe, "persoa de casa", como se denomina en Sicilia aos empregados de confianza que serven toda a vida aos mesmos señores, acaba de morrer con apenas cincuenta anos. Ninguén parece sentir a súa perda. Os fillos do dono, resentidos porque Maria Rosalía Inzerillo (coñecida como a mennulara) administraba os bens da casa dende a morte do señor, deben non obstante obedecer as instrucións que a defunta deixou estipuladas se queren ser merecedores da cuantiosa herdanza que lles prometera.
Mentres tanto, todos no pobo critican e especulan sobre as estrañas relacións dos Alfallipe cunha serventa leal e traballadora, pero que, a pesar da súa posición, manexaba o diñeiro dos seus amos. Uns ódiana, outros admírana, e todos cren coñecela sobre a base das súas escasas experiencias persoais cunha muller que a ninguén daba confianza, e que coinciden en sinalar como esquiva e orgullosa.
O lector, como un veciño máis, escoita retallos da súa historia, e vai pouco a pouco atando cabos para así descubrir a vida, a personalidade e as motivacións dunha muller forte e intelixente, que soubo sobrepoñerse a unha existencia dura e desgraciada e quixo servir, con fidelidade a unha familia que xamais soubo valorar a súa entrega e o seu cariño.
Mentres tanto, todos no pobo critican e especulan sobre as estrañas relacións dos Alfallipe cunha serventa leal e traballadora, pero que, a pesar da súa posición, manexaba o diñeiro dos seus amos. Uns ódiana, outros admírana, e todos cren coñecela sobre a base das súas escasas experiencias persoais cunha muller que a ninguén daba confianza, e que coinciden en sinalar como esquiva e orgullosa.
O lector, como un veciño máis, escoita retallos da súa historia, e vai pouco a pouco atando cabos para así descubrir a vida, a personalidade e as motivacións dunha muller forte e intelixente, que soubo sobrepoñerse a unha existencia dura e desgraciada e quixo servir, con fidelidade a unha familia que xamais soubo valorar a súa entrega e o seu cariño.
LA AUTORA
Simonetta Agnello Hornby naceu en Palermo (Sicilia) en 1945. Pertence a unha familia da pequena aristocracia siciliana. Pasou parte da súa infancia en Agrigento e non comezou a ir ao colexio ata os 11 anos, sendo educada ata entón na casa cunha titora e un profesor particular. Na súa familia, á causa da súa clase social, ninguén traballaba.
Licenciouse en Dereito, estudos que finalizou en Inglaterra onde tamén ten o seu domicilio dende 1972, foi presidenta durante oito anos do Tribunal de Necesidades Educativas Especiais e Minusvalidez, e fundou un bufete de avogados na cidade de Brixton, que se ocupa dos problemas das comunidades negras e musulmás.
Empezou a escribir aos 55 anos, grazas a un afortunado atraso dun voo que a deixou nun aeroporto de Roma e a súa primeira novela "A Mennulara", se converteu en best-seller, sendo traducida a doce idiomas e facéndose acredora do Premio Literario Forte Village, e o Premio de Stresa Ficción (ambos os dous en 2003) e en España o II Premio Novela Europea Camiño de Santiago
Outras obras súas son La tía marquesa,(2004) Boccamurata (2007) Vento Roto.(2009) e Entre la Bruma (2010).
Na maior parte das súas obras, o tema central son os dramas familiares e os amores desgraciados. E por suposto, a terra e a cultura Sicilianas, co inevitable fantasma da Mafia, que parece impregnalo todo.
Licenciouse en Dereito, estudos que finalizou en Inglaterra onde tamén ten o seu domicilio dende 1972, foi presidenta durante oito anos do Tribunal de Necesidades Educativas Especiais e Minusvalidez, e fundou un bufete de avogados na cidade de Brixton, que se ocupa dos problemas das comunidades negras e musulmás.
Empezou a escribir aos 55 anos, grazas a un afortunado atraso dun voo que a deixou nun aeroporto de Roma e a súa primeira novela "A Mennulara", se converteu en best-seller, sendo traducida a doce idiomas e facéndose acredora do Premio Literario Forte Village, e o Premio de Stresa Ficción (ambos os dous en 2003) e en España o II Premio Novela Europea Camiño de Santiago
Outras obras súas son La tía marquesa,(2004) Boccamurata (2007) Vento Roto.(2009) e Entre la Bruma (2010).
Na maior parte das súas obras, o tema central son os dramas familiares e os amores desgraciados. E por suposto, a terra e a cultura Sicilianas, co inevitable fantasma da Mafia, que parece impregnalo todo.
"Os feitos son moitos, pero a verdade é unha" Rabindranath Tagore.
Boa Lectura.
